Herontdek Oud Egypte met de Tehuti Research Foundation

De ENE is ALLES

De oude Egyptenaren geloofden in één god die uit zichzelf ontstaan was, op zichzelf bestond, die onsterfelijk was, onzichtbaar, voor eeuwig, alwetend, almachtig, etc. Deze Ene God, werd vertegenwoordigd door de functies en attributen van "zijn" domein. Deze attributen werden neteru (uitspreken als net-er-u; mannelijk enkelvoud: neter of vrouwelijk enkelvoud: netert). De term god en godin zijn een onjuiste weergave van de Egyptische term, neteru.

Als we vragen; "Wie is God?"; Dan vragen we eigenlijk; "Wat is God?". De naam alleen vertelt ons niets. Men kan God alleen definiëren door de veelheid van "zijn" attributen, kwaliteiten, krachten, acties. God kennen is het kennen van de vele kwaliteiten van "God". Hoe meer we te weten komen over deze kwaliteiten (bekend als neteru), hoe dichter we bij onze eigen goddelijke oorsprong komen. In tegenstelling tot de polytheistische vorm, is dit de hoogste vorm van monotheïstische mystiek.

Het beeld van God Er bestaan wereldwijd zoveel spreekwoorden en zinnen, die steeds zeggen dat de mens is gemaakt naar het evenbeeld van God, bijvoorbeeld dat je door het begrijpen van het universum, jezelf begrijpt en vice-versa. Toch heeft geen enkele cultuur, behalve die van de oude Egyptenaren, het bovenstaande principe toegepast. In hun totale begrip van het universum stond steeds centraal, dat de mens was geschapen naar het evenbeeld van God en dat de mensheid daarom een evenbeeld was van de gehele schepping.

In overeenstemming met deze stelling werd de hele Egyptische symboliek en maatgeving dan ook afgestemd op de mens, de aarde, het zonnestelsel en uiteindelijk het universum.

Het concept van Egyptisch monotheïsme kan ook van toepassing zijn op het menselijke beeld van God. Als we het bijvoorbeeld over meneer X hebben, dan zegt dit ons niets. We beginnen hem pas te kennen als we zijn prestaties en kwaliteiten beschrijven. Een man die ingenieur, vader, echtgenoot, etc. is, heeft geen meerdere personaliteiten, maar één personaliteit met meerdere functies / prestaties.

De Oude Egyptenaren en de Baladi Egyptenaren zien God op eenzelfde manier. De logische (en enige) manier om iets aan een mens uit te leggen is op een menselijke manier, met menselijke termen. Als zodanig, waren de complexe wetenschappelijke en filosofische informatie in het Oude Egypte gereduceerd tot zaken, die betrekking hadden op het menselijke wezen.

Hoe moet men zich de Goddelijke krachten voorstellen.

Om de wetenschappelijke en filosofische betekenis van de neteru (goden en godinnen) te versimpelen, werden er enkele vaste voorstellingen gebruikt.

Als zodanig stonden de figuren van Auset (Osiris), Amen, Heru (Horus), Mut, etc. symbool van zulke functies/prestaties/krachten/energieën. Deze uitgebeeld symbolen waren uitsluitend bedoeld om de aandacht te trekken of abstracte ideeën weer te geven en waren niet bedoeld om als echte personen beschouwd te worden. Zoals het gezegde gaat; "een foto zegt meer dan duizend woorden".

Egyptische symbolen kunnen, in zekere zin, vergeleken worden met de tegenwoordige karikaturen. Een karikatuur gebruikt symboliek, zoals (Uncle Sam, Russische Beer, Engelse Buldog) om concepten, ideeën, naties weer te geven. Een symbool representeert voor de geest een "andere realiteit". Voor ingewijden kan een karikatuur de betekenis hebben van een hele situatie, gezien door de ogen van de karikaturist in één symbool. Voor degene, die het werk van de karikaturist niet kent, kan de karikatuur totale nonsens zijn. Bijna alle afbeeldingen op Egyptische muren zijn in profielvorm weergegeven, wat de actie en interactie tussen de verschillende symbolen weergeeft. Daardoor krijg je natuurlijk een groot aantal verschillende soorten acties. Een gekozen symbool vertegenwoordigd die functie of dat principe op alle niveaus; van de meest elementaire, voor de hand liggende manifestatie tot de meest abstracte en metafysische.

Als we de meest simpele bedoeling van de symboliek niet begrijpen, zullen we onwetend blijven van de rijkdom van de Oud Egyptische kennis en intelligentie. In de Oud Egyptische symboliek wordt de exacte rol van de neteru op vele manieren weergegeven: Door kleding, haardracht, een kroon, een veer, een beest, een plant, kleuren, positie, een gebaar, een heilig object (dorsvlegel, scepter, staf, Ankh), etc. Deze symbolische taal vertegenwoordigt een rijkdom aan fysische, psychologische, fysiologische en spirituele gegevens in de voorgestelde symbolen.

Dierlijke symbolen

Egypte's zorgvuldige observatie en uitgebreide kennis van de natuur maakte het voor hen mogelijk om, op een pure bijzondere manier, de specifieke kwaliteiten van een sommige dieren te herkennen, die symbool konden staan voor sommige goddelijke functies en principes. Als zodanig werden sommige dieren gekozen om symbool te staan voor een specifiek aspect van goddelijkheid.

Deze effectieve manier van zich uitdrukken komt in alle culturen voor. In het westen kent men bijvoorbeeld "muisstil" of "sluw als een vos", etc. De neteru (goden/godinnen) met het hoofd van een dier zijn symbolische uitdrukkingen voor diepe spiritualiteit. Als een volledig dier wordt afgebeeld in het Oude Egypte, bedoeld men daarmee een functie/prestatie in zijn puurste vorm. Als men een mens afbeeldt met het hoofd van een dier, dan doelt men op die functie/prestatie van de mens die men afbeeldt.De twee vormen van Anbu (Anubis) op de tekening hiernaast laten dat zien.

Een ander voorbeeld is de afbeelding van de ziel in het Oude Egypte, de Ba. De Ba wordt afgebeeld als een vogel met het hoofd van een mens, wat het tegenovergestelde is van een mens met het hoofd van een dier, zoals de neteru (goden/godinnen) normalerwijze worden afgebeeld, zijnde het goddelijke aspect van het aardse. De Ba wordt afgebeeld als een ooievaar. De Ooievaar staat bekend als trekvogel met een ongekend richtingsgevoel en staat wereldwijd ook bekend als de bezorger van baby's aan hun ouders. De ooievaar is een trekvogel, maar keert altijd onfeilbaar terug naar zijn eigen nest en is daarom een perfecte keuze om de ziel voor te stellen.

• De Egyptenaren hadden een verwarrend systeem met een onbepaald aantal neteru (goden/godinnen).

ü Er zijn een onbepaald aantal goddelijkheden (neteru), omdat het goddelijke een onbepaald aantal aspecten/prestaties heeft. " Er waren belangrijke en minder belangrijke Neteru (goden/godinnen) Een neter/netert (God/Godin)mag dan misschien onder bepaalde omstandigheden een minder belangrijke rol spelen, Dat maakt de neter/netert (God/Godin) nog niet minder belangrijk. Neteru (goden/godinnen) zijn als natuurkrachten en geen natuurkracht is een anders meerdere. Een bepaalde kracht kan, afhankelijk van de tijd en plaats waarop deze zich manifesteert, nadrukkelijker aanwezig zijn dan anders. De hitte van de zon speelt bijvoorbeeld een grote rol op een warme zomerse dag en een kleinere rol op een bewolkte, regen- of sneeuwachtige winterdag.

• Een neter/netert (god/godin) kan zichzelf tegensprekende aspecten omvatten.

ü Zichzelf tegensprekende aspecten kunnen met bepaalde zaken geassocieerd worden, bijvoorbeeld het aspect van moederschap, zoals die uitgebeeld kan worden door een netert (godin). Een moeder kan teder en woedend zijn, afhankelijk van de omstandigheden. Je praat hier dan niet over elkaar tegensprekende kwaliteiten. Normaal gesproken is een moeder teder tegen haar kind, maar als haar kind bedreigt wordt, wordt ze woedend en zal de bedreigende factor aanvallen.

• Een neter (god) kan uitgebeeld worden in diverse vormen en gedaantes.

ü De gedaante van een neter/netert (god/godin) kan onder verschillende omstandigheden variëren. Water kan voor mensen op verschillende manieren voorkomen:

• Als waterdamp in vochtige lucht,
• Als een vloeistof in regen,
• Als een vaste vorm in ijs.

• Er heeft altijd een machtsstrijd plaatsgevonden tussen de verschillende culten.

ü Er was in het Oude Egypte noch sprake van een politieke/religieuze strijd, noch van culten. Westerse academische Egyptologen, die deze nonsens beweren, projecteren de geschiedenis van De Kerk op de geschiedenis van het Oude Egypte. De neteru (goden/godinnen) hebben functies die elkaar aanvullen. Omdat elke neter/netert (god/Godin) een bepaalde functie vertegenwoordigd, kan hij/zij gevonden worden in elk graf, elke tombe of tekst. Een neter/netert (god/godin) kan een belangrijke (maar nooit overheersende) rol spelen in elke willekeurige tempel. Alle tempels waren even belangrijk en de Egyptische farao's voerden de rituele diensten uit in alle tempels, door heel Egypte.

• De Egyptenaren gaven een neter/netert (god/godin) verschillende namen.

ü Namen waren in het Oude Egypte niet zo maar "labels". Een naam was meer een korte samenvatting of overzicht van de stelregels. Bijvoorbeeld; De neter (god) Ra (Re) wordt in de Piramideteksten als volgt beschreven: "Zij zorgen ervoor dat u ontstaat als Ra, in zijn naam van Chepri". Chepri is niet zomaar een andere naam voor Ra, Chepri betekent "ontstaan".

• Er heeft een machtswisseling plaatsgevonden tussen de neteru (Goden/Godinnen), samenhangend met historische "gebeurtenissen".

ü De Neteru (Goden/Godinnen) zijn de natuurkrachten. De natuur kent cyclische variaties. Daarom waren sommige neteru op sommige tijdstippen prominenter aanwezig dan andere. Niet vanwege een machtswisseling maar vanwege een verschuiving in periode van de dierenriem.

• De oude Egyptenaren plaatsten de Neteru (Goden/Godinnen) in categorieën; Populair en heilig, lokaal en regionaal, kosmisch, wereldwijd, hoger, lager, etc.

ü Hier is geen bewijs voor. De Neteru (Goden/Godinnen) vertegenwoordigen de verschillende energie- en krachtbronnen die handelen en samenwerken in het creëren en onderhouden van het universum. Of een neter/netert (God/Godin) een belangrijke of minder belangrijke rol speelde, werd bepaald door de omstandigheden bepaald.

• Egypte heeft een "evolutie" meegemaakt op het gebied van het geloof, waardoor de aard van de Neteru (Goden/Godinnen) over de eeuwen heen gewijzigd is; Zij vermengden zich met andere geloven, namen sommige goddelijkheden over en creëerden nieuwe goden.

ü Deze stelling is totale onzin, in het leven geroepen door westerse Egyptologen, die de feiten van de tijd negeren. ALLE vroege geschiedkundigen uit de Griekse en Romeinse tijd bevestigen, dat de oude Egyptenaren enorm behoudend waren. Herodotus verklaarde bijvoorbeeld in boek twee, sectie 79 van "De Geschiedenis": "De Egyptenaren behouden hun inheemse gebruiken en nemen nooit gebruiken van buiten aan". In Boek 2, sectie 91, verklaart hij: "De Egyptenaren weigeren Griekse gebruiken aan te nemen of, meer algemeen, de gebruiken van welk land dan ook."

Vertaling Marcel Maessen